علی امام من است و منم غلام علی امیر حسین بهزادی، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی:

علی امام من است و منم غلام علی

تا آن جا که سخن از مددگیری و ابراز ارادت و حبّ به اهل بیت(ع) مطرح باشد،اختلاف چندانی مشاهده نمی‌شود.
اما آن جا که پای فرمان‌برداری از حق و سخن ولی امر خدا می‌رسد،دین از سیاست جدا شده و اندیشه‌ی سکولاریسم جای آن را می‌گیرد.

علی امام من است و منم غلام علی.

درک غریبی امیرالمومنین،علی بن ابی طالب-علیه السلام- بدون تعارف،غیرقابل درک است.
علی(ع)،ولی بود و علاوه بر ولایت معنوی،ولایت حکومتی نیز بر مردم داشت.
تا آن جا که سخن از مددگیری و ابراز ارادت و حبّ به اهل بیت(ع) مطرح باشد،اختلاف چندانی مشاهده نمی‌شود.
اما آن جا که پای فرمان‌برداری از حق و سخن ولی امر خدا می‌رسد،دین از سیاست جدا شده و اندیشه‌ی سکولاریسم جای آن را می‌گیرد.
سقیفه،اولین جایگاه سازمان یافته برای جریان چنین تفکری بود.دیدگاه سکولاریسمی بود که عاشورا را بر حسین بن علی(ع) تحمیل نمود.

عبرت بگیریم.
شورای سقیفه‌ی حال حاضر را بشناسیم؛علی(ع) زمان را بشناسیم؛معاویه و یزید و حرمله‌ی دنیای کنونی خود را دریابیم.
درست است که وقتی پای عمل می‌رسد،باید بسیاری از وابستگی‌ها را کنار گذاشت،اما آیا وصال علی(ع)،ارزش آن را ندارد؟!
ولایت مطلقه فقیه امری انتصابی از جانب پروردگار است که دست بر اجرای حکومت علوی می‌نماید تا به وصال آخرین منجی عالم بشریت برسیم.
تبعیت از ولی فقیه،دقیقاً تبعیت از ولایت امیرالمومنین(ع) است.
نگذاریم در هنگام عمل،ما هم عضوی از شورای سقیفه زمان باشیم و دین را از سیاست جدا نماییم.

“اللّهم عجّل الولیّک الفرج”

#امیر_حسین_بهزادی